|
A
Voz publica como publicidade un alegato machista e homófobo.
Pechar
Imprimir
De
forma inadvertida para boa parte dos lectores, La Voz de Galicia
publicou o pasado día
12 como "publicidade" un incríbel manifesto asinado
por un tal Ramón
Carlos Regueiro Mosteiro. Unha páxina completa que debeu
considerar
moi rendíbel a dirección da empresa, xa que supón unha clara
renuncia aos principios éticos e democráticos que di defender. Mellor
que facer valoracións é transcribir algunhas das xoias do alegato,
iniciado baixo o titular: "Por mi "ÁGUILA
e unha foto trasnoitada do autor.
"POR
NO SER HOMBRE, te vas a convertir en la espuerta de la mujer del futuro
[subliñado]. El
hombre de verdad es una criatura que la mujer aún no conoce.
Hombre no es sólo
aquel que tiene el sexo contrario al de la mujer (...).
Antes el Género
Humano se dividía en varón y mujer. Ahora, entre éstas brota
otra intermedia que
a mí no me gusta un carallo".
Segue o texto falando do desvío do home actual por "enfermedad o
por descomposición
cerebral" e explica que " ahora la mujer se lanza, como
toda atrevida, a
reclamar los atrasos hasta dejar de ser mujer, al
hombre de
verdad, que no tiene
culpa".
"LOS ERRORES DE LOS COJONES"
Regueiro Mosteiro segue no seu escrito falando de confusas cualidades
masculinas para
concluír que "en el hombre el cerebro programa, los cojones
confirman"
...). Pero no Hombre-caballero (con maiúsculas) ," los
cojones son los que
han de confirmar la ruta de todo su Ser, incluso en lo
intelectual (...).
"Los errores de los Cojones no tienen corrección. Esto lo
saben bien parte de
nuestros representantes que cuando exponen sus teorías
de futuro con su
lengua tan amoldada a líneas de mierda, parece que van
directamente al clítores
de todas las putas. Y... tenemos suerte si de
saciado, no nos pide
de postre un maricón".
De
repente, o novo articulista de La Voz de Galicia deixa o discurso
machista en sentido
estricto para lanzar gabanzas ao Exército. Da
Igrexa di que non
confunde, pero entorpece. En cambio, "el ejército no
entorpece, más bien engrandece, lo mismo que los buenos trabajadores.
Tampoco se olvida da
universidade aínda que "al no conocerla no puedo opinar,
sólo noto que sigue
sosteniendo intelectuales modernos que son como los
burros antiguos,
que siempre andan
alrededor de la misma noria".
UNIVERSIDADE, GARDIA CIVIL, XUVENTUDE E LOCALISMOS
Á xuventude non a deixa en
moi bo lugar: "También observo que
(profesiones no)
pero esa carrera corta del vaivén de quince centímetros, la
deban aprobar la
mayoría de los estudiantes por estar estudiándola hasta las
siete de la mañana.
En este sentido, el Ministerio de Cultura debiera
concederles una
subvención para que siguieran tocando los huevos hasta las
diez.
Contra a delincuencia tamén ofrece ideas enriquecedoras, aínda que con
lixeiras connotacións
totalitarias: " (...) habría que conseguir que tanto
la Guardia Civil
como la Policía Nacional mejorasen su actitud como agentes
del Orden, de lo
contrario, corren el riesgo de corromperse por sí solas
(...). Perdonarle a
un delincuente es darle licencia para lo peor. A estos
había que marcarlos
como ós cabalos na Rapa das Bestas en Sabucedo, xa
verías como
arreaban".
Conclúe Regueiro no seu tan peculiar "anuncio publicitario"
advertindo que
"lo más
peligroso para la
sociedad son los
Organismos de los localismos, los
delincuentes de todo
tipo y los que no saben o no quieren erradicar a esa
calaña".
PUBLICIDADE
OU OPINIÓN?
Unha páxina completa da Voz, aínda que pareza incríbel, foi entregada
a este individuo por un puñado de euros. O grave non é xa o que di,
que non é pouco, senón o que deixa entrever.
Cabería
preguntarse se a situación económica do diario é tan má como
para caer tan baixo.
Poderíamos abrir un debate acerca de se a cambio de
diñeiro calquera
medio privado pode publicar o que lle dea a gana
calquera
cidadán, faga
apoloxía do machismo, a homofobia, o fascismo ou a
desigualdade
de dereitos.
Por
certo, o escudo non é o Constitucional. Non
tería Bieito Rubido que
dar
unha explicación pública sobre o asunto? Atreveríanse os partidos a
pedir esas explicacións? Atreverase algún colectivo a pedir excusas ou
condenar esta iniciativa da todopoderosa Voz de Galicia?
É curioso, por último, que a Voz publique esta bazofia mentres crece
indescritíbelmente a nómina histórica de articulistas que se tiveron
que ir do xornal porque os seus traballos eran/son censurados ou non
publicados. Quizais pagando... calquera poida ser columnista de La Voz
de Galicia.
Artigo
publicado en www.galiciainformación.com
|