Unha lingua de acollida. Unha lingua de integración. 

Queremos dar a benvida ao noso país á xente que chegou de lonxe. Benvid@s tamén á nosa lingua! A lingua é o principal sinal de identidade do noso país e pode ser un instrumento de integración especialmente útil para a xente recén chegada.

Pechar           Imprimir

1. Introdución: Unha lingua de integración.

Galiza foi historicamente un país de emigrantes e exiliad@s polític@s. Podemos atopar un galego debaixo de cada pedra en cada recuncho do planeta. E sobre as ondas de calquera mar. E máis alá: Hai un galego na lúa, lúa! E si, Galiza segue a enviar xente nova a traballar no extranxeiro. Seguro que tod@s vós coñecedes alguén que anda no andamio polas Canarias. E seguro que podedes imaxinar o duro que debe ser marchar do teu país...

Queremos dar a benvida ao noso país á xente que chegou de lonxe. Benvid@s tamén á nosa lingua! A lingua é o principal sinal de identidade do noso país e pode ser un instrumento de integración especialmente útil para a xente recén chegada. Moitas veces nos sorprendemos escoitando falar en galego a inmigrantes que souberon ver no idioma a mellor forma de vivir entre nós, como nós. Xa o di o eslogan: Entre nós, en galego!

Sabemos que o noso instituto é o voso instituto; as nosas rúas son as vosas rúas;  os nosos traballos, os vosos traballos; o noso futuro, o voso futuro e a nosa lingua, tamén, a vosa lingua. E agardamos que a lingua galega sexa un instrumento para establecer vínculos de confianza, familiaridade e aceptación social, ademais servir como un útil comunicativo de cara ao progreso laboral.

A lingua galega, unha lingua de acollida e integración.

2. Unha entrevista interesante sobre lingua e inmigración

Xúlio Noia: “O racismo baséase en prexuízos e intereses e a discriminación das linguas tamén”

Álex, recén chegada de Romanía, e Marlenis, Maura e Virgilio, da república Dominicana fomos entrevistar a Xúlio Noia ao Centro Sociocultural de Conxo, en Santiago. Falamos sobre a lingua galega e a inmigración. Comentou cousas moi interesantes. Algunhas transcribímolas nestas liñas...

Alex: Galiza é un país de emigrantes?

Xúlio: Si, desde sempre. Galiza ten moitos recursos: pesca, gandería, agricultura, mais non se desenvolveron o suficiente e non houbo unha industrialización como noutras zonas de Europa, o que no pasado trouxo moita fame e provocou ondas de emigración masivas. Hoxe segue emigrando xente nova, por exemplo, ás Canarias, á construción.

Marlenis: Como ves a situación do galego?

Xúlio: E vós como a vedes?, gustaríame coñecer a vosa opinión...

Marlenis: En xeral en Galicia hai moitos rapaces que falan castelán. En Vila de Cruces a min a xente fálame normalmente en galego.

Maura: A xente maior fálanos máis castelán. A xente nova fálanos galego.

Xúlio: Ben, mirade, o galego é a lingua máis falada en Galiza, en termos globais. Máis do sesenta por cento da xente maior fala galego normalmente. O problema está na xente nova e nas cidades, onde o seu uso é escaso. E segue habendo moitos prexuízos...

Maura: A min gustaríame aprender, porque é o que se fala aquí.

Virgilio: A min gústame pero aínda non o sei tan ben como para falalo libremente.

Xúlio: Claro, iso leva o seu tempo. Hai que ir adaptándose á lingua pouco a pouco.

Virgilio: Escrito si que me sae mellor.

Maura: No instituto os compañeiros  búrlanse de un cando intentas falar galego e por iso me dá vergonza.

Xúlio: Pois así está a situación. Hai xente que ten certos prexuízos, complexos. Pensan que o galego é máis feo, menos útil, e cousas así. Non o valoran.

Maura: Eu quero aprender galego.

Xúlio: Mirade, eu antes falaba castelán. Na miña familia falábase galego mais a escola castelanizoume. Logo aos quice ou dezaseis anos tomei a decisión de falar sempre en galego porque vin que había un corte moi drástico entre eu e a cultura de meus pais. É un proceso que se está dando cada vez máis. Aínda así hai moita xente que perde a lingua. Cando alguén lle fala en castelán, cambian para o castelán. E, claro, cando chegan a un sitio onde se fala pouco galego, deixan de falar a súa propia lingua.

Virgilio: Como ves o tema do racismo?

Xúlio: É algo semellante ao da lingua. Son prexuízos e preconceptos.  Hai xente que se cre superior: cre que por ser branco ou por falar tal lingua son mellores, que están por encima doutras persoas. Pensan así porque teñen o interese de seguir estando por riba doutra xente. E o certo é que todos e todas somos iguais. Cando alguén ten algún interese en sentirse superior entón aparece o racismo. Os galegos e galegas tamén sufrimos o racismo. En Arxentina os chistes de galegos ridiculízanos como se fosemos idiotas. E na tele ás veces mesmo se burlan do noso acento. Imos avergonzarnos de ser galegos por iso? A ignorancia é un factor que produce racismo. Ademais, o traballo compártese e ninguén pola súa cor ou o sitio onde naceu merece máis nin menos que outra persoa.

Actividade realizada no IES Marco de Camballón, Vila de Cruces

3. Un poema dunha alumna recén chegada de Romanía:

Alexandra Radu, Vila de Cruces

Pechar           Imprimir

- - coordenadora de ensino areanegra - -