Di se son verdadeiras ou falsas estas notícias sobre a guerra dos EEUU contra o povo do Iraque:
1.- O ataque de Estados Unidos foi unha medida preventiva para evitar o terrorismo, e non unha agresión.
Falso.
As guerras preventivas son guerras de agresión.
A Asociación Internacional de Avogados/as e Xuristas sostén que non existe precedente na lei internacional para o uso da forza como medida preventiva cando non houbo ataque de feito por un estado ofensor. Sí existen, en efecto, disposicións que indican que o uso preventivo de forza é ilegal. Irak no estaba realizando accións ameazantes contra Estados Unidos. Era Estados Unidos quen ameazaba coa guerra.
2.- Demostrou-se antes e despois da guerra que o réxime de Sadam posuía armas de destrucción masiva.
Falso.
Antes da guerra, ante o Consello de Seguridade das Nacións Unidas, o Secretário de Estado de Estados Unidos, Colin Powell, só exhibiu información circunstancial que non proba as alegacións estadounidenses de que Iraque posue armas de destrucción masiva e promove o terrorismo internacional. Powell mostrou fotos de edificios e camións que teñen moitísimos usos, e grabacións de conversacións que podian facer referéncia a moitísimos temas. Pero non presentou nada que efectivamente vincule a Iraque con armas de destrucción masiva nin con organizacións terroristas como Al-Qaeda.
Ata o momento non se atoparon no Iraque armas de destrucción masiva.
3.- España violou a legalidade internacional ao intervir nesta guerra sen respetar os acordos das Nacións Unidas.
Verdadeiro.
4.- O governo de EEUU propuña-se liberar ao povo de Iraque.
Falso.
A verdadeira intención de Estados Unidos é re-colonizar o Iraque. Antes de 1960, as corporacións norteamericanas obtiñan o 50% das suas ganáncias estranxeiras do petróleo desa rexión. A administración de Bush pretende que Iraque des-nacionalice o seu património nacional, o cal inclue o 10% do petróleo mundial. A administración Bush pretende repartir a baralla no Medio Oriente e desfacer os direitos adquiridos polos movimentos de liberación nacional nos últimos 60 anos. Queren liquidar a Independéncia de todos os países da rexión e estabelecer o seu domínio absoluto.
A oposición iraqui, pola sua banda, queria estabelecer a democrácia, pero non desexaba unha invasión estranxeira que destruíra o seu país e o convertira nunha colónia de Estados Unidos. A Coalición Nacional Iraquí (CNI), oposta ao governo de Saddam Hussein, comprometeu-se a defender a Iraque da invasión e ocupación militar estadounidense na sua recente asamblea celebrada en París o 9 de febereiro de 2003.
5.-Milleiros de persoas en todo o mundo se manifestaron en contra desta guerra. No Estado Español, mais do 80% da povoación estaba en contra da intervención.
Verdadeiro.
6.- Iraque é unha ameaza militar para o resto do mundo.
Falso.
De acordo aos inspectores das Nacións Unidas, a Operación Tormenta do Deserto destruíu o 80% do armamento iraqui. Logo, o proceso de inspección que seguíu á derrota eliminou o 90% da fracción que restaba. Iraque estivo pagando enormes indemnizacións a Kuwait e ás corporacións norteamericanas afectadas pola guerra e, polo tanto, non dispuxo dunha capacidade financieira para adquirir outro arsenal.
Ademáis, Iraque non realizou ameazas contra ningun outro país dende entón e os próprios países veciños sosteñen que non se sinten ameazados por Iraque.
7.- O povo apoia unha guerra contra Iraque.
Falso.
As enquisas confirman que existe unha ampla oposición á guerra en Estados Unidos. En Washington marcharon pola paz 250,000 ciudadáns, en San Francisco unha cantidade similar. Fora dos Estados Unidos, a oposición é ainda maior. En Londres realizou-se unha marcha de 400,000 persoas contra a guerra. En Florencia reuniu-se cerca dun millón de persoas co mesmo propósito e fixeron-se manifestacións masivas nunhas 38 cidades do mundo. En todos os países de Europa as enquisas son sobre o 70% de oposición á guerra e en algúns países como Franza, estes números aproximan-se ao 90%. A oposición á guerra comprende os mais diversos sectores políticos e relixiosos. O Papa Juan Pablo II pronunciou-se contra do ataque de Estados Unidos a Iraque e o mesmo fixeron a Igrexa Episcopal e a Igrexa Metodista, entre outras. Do mesmo modo expresaron-se centos de artistas, de organizacións sindicais e profesionais, incluindo numerosos científicos norteamericanos gañadores do prémio Nobel.
8.- A guerra foi rápida e pouco dorosa.
Falso.
Esta guerra non foi ningunha das duas cousas. Ao pouco tempo de comezar o bombardeo, a povoazón de Bagdad quedou sen enerxia eléctrica, sen auga potábel, sen telefones, sen hospitais, sen infraestructura e cunha chuvia avasalladora de mísis e bombas que provocaron o espanto e a morte en masa de civis. Os próprios soldados dos países involucrados, son víctimas da guerra. Os veteranos da Guerra do Golfo padecen altas tasas de cancro e de defectos conxénitos en fillos procreados despois da sua participación na guerra. E a zona segue a ser un polvorín: todos os dias chegan noticías de mortos a mans do exército norteamericano.
9.- As principais víctimas da guerra foron civis, homes mulleres e nenos, e non militares.
Verdadeiro.
10.-Estados unidos quere asegurar-se reservas enerxéticas ao apoderar-se do petróleo iraquí.
Verdadeiro.
Di se son verdadeiras ou falsas as seguinte notícias e frases relacionadas coa catástrofe do prestige:
1.- O fuel vertido polo Prestige afectou unha parte importante da província da Coruña mas non podemos falar de "Marea Negra" (Mariano Rajoy, 23 de novembro).
2.- Vertéron-se entre 3000 e 4000 toneladas de fuel.
3.- Todos os políticos acudiron ao lugar da catástrofe inmediatamente para facer "in situ" unha avaliación dos danos causados.
4.- Os primeiros en actuar limpando as costas foron os voluntários e voluntárias, xente anónima de Galiza e de fóra, que traballaron durante semanas de forma desinteresada e seguen a facé-lo.
5.- Moitas espécies, entre elas o Arao ou pingüino das Cies, viron-se gravemente afectadas pola catástrofe ecolóxica do Prestige.
6.- O fuel solidificou-se no fondo do mar e por iso tan pronto afundiu o barco deixou de chegar fuel ás nosas costas.
7.- Tras o desastre do Prestige Galiza foi declarada zona catastrófica.
8.- Nunca Máis é unha plataforma cidadá que xurde para coordenar os actos de protesta e exixir responsabilidades aos governos competentes.
9.- A rápida intervención das autoridades españolas afastando o barco das costas permitiu evitar unha catástrofe ecolóxica de enormes dimensións.
10.- Despois de méio ano o barco segue a botar petróleo.
subir
